Adnan Abi:

Tarik YILDIZHAN

Daha önceleri”acı veriyor” sözcüğünü kitaplardan bilirdim; ama zamanla hayatın gerçekleri; yani sevdiklerini kaybetme duygusuyla, acı vermenin ne zalim bir his olduğunu daha derin duymaya başladım. Sağlı sollu kayıp haberleri çoğaldıkça, acı, verdiği hissin dışında ne kadar yalnızlaştırdığını da gördüm. Hüzünlü günlerimizin ardı arkası kesilmiyor ve işte Adnan Abi: Adnan Abi’yi daha yaz tatillerini Sivereğe ailesinin yanında geçirmeye geldiğinde görürdük . Şayet varsa kültürel etkinlik oralarda sanatını icra ederdi. Yurtsever gençliğin Siverek Kültür Sevenler Derneği çatısı altında düzenlediği kültürel etkinliklerde Adnan Abiyi kanun çalarken görmek bizim nesil için lüksünde ötesinde bir şeydi. Düşünsenize yeni yetme gençlik hareketlerinin sazdan ve darbukadan oluşan orkestralarına Adnan Abi kanunu ve konservatuvar bilgisiyle eşlik ediyor, yakıcı Siverek yaz günlerine Karacadağ karı gibi serinlik katıyordu. Sahnede sergilediği performans ve kanun resitalleriyle gençliğin kanının fokur fokur kaynamasına vesile oluyordu. Aram Tigran’ın cümbüşüyle , Şivan Perwer’in sazıyla ortaya çıkardığı eserlere Adnan Abi kanunuyla bambaşka bir tat katıyordu. Adnan Abi , kuru kurak geçen Siverek gençlik günlerimizin konuşulan takdir edilen müstesnası oluyordu. Yıllar oldu görmedim Adna Abiyi... Duyuyorduk müzisyenliği ve kişiliğiyle elde ettiği başarılarını. İstanbul Üniversitesinde öğretim görevlisi olduğunu. Müzik konusunda otorite olduğunu... Duydukça gururumuz okşanıyordu... Sonra Bir gün çıkıp Stockholm’a geldi; neşesi, canlılığı, nüktedanlığı ve kanunuyla. Yine anlattı, yine çaldı, yine söyledi ve bu defa da İskandinavya ikliminde soğumaya yüz tutmuş yüreklerimizi ısıttı tüm benliğiyle. Gittikten sonra bütün dostları, sevenleri Adnan Abili günleri konuştu kendi aralarında özlem ve hasretle. Hep bir boşluk bıraktı gittikten sonra aynen bugünki gibi... Ve bugün O etrafına neşe saçan güzel insan Adnan Günaydın abiyi kaybettik ... Bir parçamız daha koptu. Biraz daha eksildi güzelliklerimiz. Ruhumuzun yükü daha ağırlaştı kayıplarımızın acısıyla... Üzgün ve acılıyız... Ruhun Şad, toprağın bol olsun güzel Abim...